Nadmierne wypadanie włosów, przerzedzenie fryzury lub zmiany widoczne na skórze głowy mogą mieć różne przyczyny. Aby właściwie ocenić problem, sam wywiad często wymaga uzupełnienia o dokładne badanie. Jedną z metod wykorzystywanych w diagnostyce włosów i skóry głowy jest trichoskopia.
Czym jest trichoskopia?
Trichoskopia to nieinwazyjne badanie, podczas którego specjalista ogląda skórę głowy i włosy w powiększeniu. Wykorzystuje do tego dermatoskop lub wideodermatoskop wyposażony w kamerę. Urządzenie pozwala zobaczyć struktury, które nie są dostrzegalne gołym okiem – między innymi ujścia mieszków włosowych, łodygi włosów, naczynia krwionośne oraz powierzchnię skóry głowy.
Badanie pomaga ocenić stan mieszków włosowych, grubość włosów i różnice występujące pomiędzy poszczególnymi obszarami głowy. Trichoskopia jest metodą wspierającą rozpoznawanie wielu rodzajów łysienia oraz innych chorób skóry głowy.
Jak przebiega badanie trichoskopowe?
Podczas wizyty specjalista przykłada urządzenie do wybranych miejsc na skórze głowy. Najczęściej analizowane są okolice czołowe, skroniowe, ciemieniowe i potyliczne. Obrazy mogą zostać zapisane w systemie komputerowym, dzięki czemu da się wykorzystać je podczas kolejnych wizyt.
Trichoskopia nie wymaga pobierania materiału ani naruszania ciągłości skóry. Jest bezbolesna i zwykle trwa od kilku do kilkunastu minut. W określonych przypadkach wynik badania może wskazać obszar, z którego należy pobrać materiał do dalszej diagnostyki.
Kiedy warto wykonać trichoskopię?
Badanie warto rozważyć przede wszystkim wtedy, gdy pojawia się nadmierne wypadanie włosów, stopniowe przerzedzanie fryzury lub miejscowe ogniska pozbawione włosów. Wskazaniem mogą być również świąd, łuszczenie, zaczerwienienie, pieczenie skóry głowy oraz pogorszenie kondycji włosów.
Obraz uzyskany podczas badania może pomóc specjaliście odróżnić poszczególne typy łysienia. Jest to istotne, ponieważ podobne objawy mogą wymagać odmiennego postępowania.
Trichoskopia a kontrola efektów terapii
Trichoskopia może być wykonywana również podczas leczenia. Porównanie zdjęć wykonanych w różnych odstępach czasu ułatwia ocenę zmian zachodzących w obrębie skóry głowy i włosów. Specjalista może sprawdzić między innymi, czy zwiększa się liczba nowych włosów oraz czy zmienia się ich grubość.
Regularna dokumentacja trichoskopowa pomaga obiektywnie monitorować przebieg terapii, choć sposób interpretacji wyników zawsze zależy od rozpoznania i indywidualnej sytuacji pacjenta.